DİABET HASTALARINDAN MEKTUPLAR VE ANILAR KÖŞESİ

Bu köşeye her türlü mesaj ve yorumlarınızı yollayabilir, diğer diyabetliler ile paylaşabilirsiniz. Yazılarınızı bekliyoruz

 Merhaba,

Dört sene öncesine kadar, şeker hastalığımdan nefret eden, herkesten gizleyen, yaşamak bile istemeyen bir şeker hastasıydım. Böyle düşünürken, karışma çıkan çok tatlı ve cana yakın, sevecen bir bayanla Sevgi ablamla tanıştım. Onunla tanışmak beni tamamen değiştirdi. Bir türlü kabullenemediğim hastalığımı şimdi severek taşıyorum. Şimdi 17 yaşındayım ve hayata büyük bir umutla bakıyor ve gelecekten çok şey bekliyorum. Şekerimle adeta bütünleştim. En büyük dostum, ömür boyu taşıyacağım hayat arkadaşım şekerim olmadan yaşayamam gibi geliyor. Şeker hastalığı hakkında hiçbir şey bilmediğim zamanlarda çok kötü anlar yaşadım. Kasım ayında tam 10 senelik şekerli oluyorum. Şimdi düşünüyorumda seneler çok çabuk geçti. Oysa düşünüyorum da bir zamanlar, yaşamaktan bıkmış, hasta olduğum için, arkadaşlarım tarafından dışlanmış, intihar etmeyi bile düşünmüştüm. İnsanın yaşı ilerledikçe ve hastalığı hakkında bilgi edindikçe saçma sapan düşünceleri aklında çıkarıp hayata dört elle sarılıyor. Benim gibi düşünen şeker hastalarına diyeceğim tek söz “her şeyin çaresi zamanda gizlidir. Bir insan bin kere düşünür, bir kere karar verir. Öyle bir karar ver ki verdiğin karar kaderin olsun.” Diyabetle yaşamak çok güzel. Hatta daha da avantajlı . Tıpkı özel bir insan gibi ilgilenilmek çok güzel. Bu yazımı okuma lütfunda bulunan kişi veya kişilere sonsuz saygı ve sevgilerimi sunuyor, başarılar diliyorum.

Sevgilerimle,

F.A.